Onlangs is één van de grote eiken omgewaaid en in de wilgengriend gevallen. Deze eiken zijn opgegroeid langs een sloot aan de zijkant van een perceel productie-essen. Door de ongelijke lichtverdeling zitten de meeste takken – en dus het meeste gewicht – aan één kant van de boom. Ook zijn door de essentaksterfte veel essen weggevallen waardoor de beschutting voor de eik is weggevallen en ze nu soms de volle wind krijgen.
De eik heeft een aardig gat in de wilgengriend geslagen, en het was niet makkelijk om alle takken en stammen er tussenuit te halen. Maar alle wilgenstammen lijken nog intact, dus waarschijnlijk is het wilgenbos in mum van tijd weer dichtgegroeid
